Derler ki vaktin birinde Hwanung  isminde bir kahraman yaşarmış. Hwanung   gökyüzünde oturan Tanrı’nın oğluymuş. Günlerden bir gün babasından izin alarak dünyaya inmek istemiş. Çünkü Hwanung dünyayı çok sevmiş  Oğlunun isteğini kabul eden baba Tanrı, dünyaya inerken Hwanung’a üç tılsım vermiş. Biri ayna, biri çan biri de kılıçmış.

Ve…

Hwanung’a demiş ki: Ne zaman kendini unutursan bu aynaya bak. O sana dünyaya neden geldiğini, nereden geldiğini hatırlatacak. Ne zaman iyiliği çağırmak istersen bu çanı çal.  Çanı çaldığında iyilik hep seninle birlikte olacak. Ne zaman ki dünyanın adaleti biterse  bu kılıcı kullan. Bu kılıç İyi’yi Kötü’den ayırmanda sana yardımcı olacak

Sonra…

Hwanung  dünyaya inmiş.

Elinde üç tılsım…

Masal burada bitiyor.

Masalın bittiği yerde bizlerin görevi başlıyor…

Eylediklerimizle hem kendimizi hem de izleyicimizi yüzleştirmek için ayna olmak, İyi’liğin bittiği yerde şifa olmak ve adaletin olmadığı yerde,  İyi ve Kötü’nün  ayrılamadığı yerde kılıç olmak.

Bu sergi,  bugün unutulmaya yüz tutan ve bizleri artık kaybolduklarına inandırdıkları tılsımları bir araya getirmek için , Yol’umuzu yeniden bulabilmemiz için sizlere açık çağrıdır.

Gelin tılsımları birleştirelim…
------------------------------------------------------

Kore’nin kuruluş öyküsünden ve Hwanung’un tılsımlarından yola çıkarak bu sergi daveti için üç kavram belirledik. Bunlardan ilki “Ayna”, ikincisi “Çağırmak” üçüncüsü  “Doğru yargı”.

Ayna

Sanatçı ; dünyada bulunan olarak, dünyanın kendisine sunduğunu, dünyadalık ile ilgili derdini daima onu izleyene açıkça ve olduğu gibi yansıtan bir aynadır. Bu ikili görüntüde hem kendiyle yüzleşir hem de kendini izleyenin eline  – karşıdakine- elindeki aynanın bir parçasını verir. Böylelikle aynadan yansıyanı çoğaltarak hatırlatma görevini üstlenir. Sözü Hwanung’a söylenen sözün aynıdır.

“Nereden geldiğini ve ne olduğunu unutma!”

Çan
Sanat eseri bitimsiz bir çağrıdır. Asırlar boyunca –her asırda farklı hallerde ama yine de kendi kalarak- insanlık durumunu;  şefkati, hüznü, aşkı, sadeliği ve saflığı ünleyen, toplumların tarihleri boyunca unutmaya meyilli oldukları ortaklıkları,  yani temelde basit ama derin insanlık hallerini geriye çağıran Çan görevini üstlenir. Çan sanatçının elindedir. Çanı çalmak onun yazgısıdır.

Kılıç
Sanatçı  adil bir kılıçtır. İzleyiciyi  dünyanın görünenleri ile görünmeyen ama var olduğunu bildiği, inanmak istediği - sadece “bir insan” olduğu  ve  insanlıkta eşit olduğu gerçeği ile yüzleştirirken , adaletsizliğin arttığı her yerde içindeki ve elindeki kılıcı – kalemi, kağıdı, fırçayı, boyayı, taşı, ağacı , çamuru-  kullanmakla yükümlüdür. Kılıç’la gelen adalet sanatçının içindedir. Sanatçı o adaletle doğar.

Hwanung

Peki o halde Hwanung  kimdir?

Yanıtı sizlere bırakıyoruz…